یک پیش بینی تازه از مینگ چی کو تحلیلگر شناخته شده زنجیره تامین نشان می دهد که احتمال دارد اپل از سال ۲۰۲۷ دوباره به سراغ اینتل برود و تولید ضعیف ترین تراشه های سری ام را به این شرکت بسپارد. این موضوع اگر واقعیت پیدا کند یک چرخش جذاب در مسیر همکاری های اپل خواهد بود. همکاری ای که سال ها قبل با تصمیم اپل برای ساخت تراشه های اختصاصی خود قطع شد و مسیر اینتل را در بسیاری از بازارها تحت تاثیر قرار داد.
نکته ای که موضوع را حساس تر می کند این است که اینتل سال ها قبل شانس حضور در موبایل های اپل را از دست داده بود و نتوانست پردازنده های آیفون را تامین کند. پس از آن، شرکت تایوانی تی اس ام سی به تامین کننده اصلی تراشه های آیفون، آیپد و مک تبدیل شد و عملا ستون اصلی زنجیره سخت افزار اپل شد. حالا اگر اینتل بتواند دوباره وارد مسیر تولید تراشه برای اپل شود، یک تغییر بزرگ در موازنه بازار ایجاد خواهد شد.
طبق اطلاعاتی که کو به آن اشاره کرده، اپل یک قرارداد محرمانه با اینتل دارد تا تراشه های 18AP PDK 0.9.1GA را از این شرکت دریافت کند. مرحله بعد برای اپل دریافت بسته جدید توسعه یعنی PDK 1.0 و ۱.۱ است که قرار است در سه ماهه اول سال ۲۰۲۶ تحویل شود. اگر روند کار بدون تاخیر پیش برود، اینتل می تواند تولید پردازنده های پایه سری ام اپل را که روی فناوری پیشرفته 18AP ساخته می شوند، در بازه سه ماهه دوم تا سوم سال ۲۰۲۷ آغاز کند. البته این زمان بندی وابسته به این است که پس از دریافت بسته توسعه جدید، همه مراحل فنی و تست ها بدون مشکل پیش برود.
از نگاه تحلیلی، این همکاری احتمالی می تواند دو نتیجه مهم داشته باشد. نخست این که اپل می تواند به دولت ایالات متحده نشان دهد که بخشی از زنجیره تامین خود را به سمت شرکت های آمریکایی هدایت می کند. این موضوع برای فضای سیاسی و اقتصادی ایالات متحده اهمیت زیادی دارد، مخصوصا با توجه به فشارهای سال های اخیر برای تقویت تولید تراشه در داخل آمریکا. دوم این که اگر این قرارداد نهایی شود، برای اینتل به معنای عبور از سخت ترین دوره های چند سال اخیر خواهد بود. این شرکت در دوره ای طولانی با رقبایی مثل تی اس ام سی و انویدیا رقابت دشواری داشت و سهم قابل توجهی از بازار تولید تراشه را از دست داد.
کو حتی اشاره کرده که اگر همکاری میان اپل و اینتل موفقیت آمیز باشد، نسل های بعدی فناوری ساخت تراشه اینتل یعنی گره 14A و مدل های بعد از آن می توانند سفارش های بیشتری از اپل و سایر برندهای رده بالا دریافت کنند. این موضوع دید بلندمدت اینتل را روشن تر می کند و می تواند آینده شرکت را وارد مسیر رشد دوباره کند.
به طور کلی، اگر اپل تصمیم بگیرد تراشه های سطح پایه سری ام را از اینتل تهیه کند، فضای رقابت تغییر می کند. اپل تاکنون روی تی اس ام سی تکیه داشته اما یک تامین کننده جدید می تواند تنوع بیشتری در زنجیره تامین ایجاد کند و حتی فشار رقابتی تازه ای به بازار بیاورد. از طرفی، برای اینتل که مدت ها از بازار تولید تراشه های پیشرفته عقب مانده بود، چنین قراردادی می تواند یک شروع دوباره باشد.
در پایان باید گفت نزدیک شدن دوباره این دو شرکت بزرگ اگر عملی شود هم برای اپل و هم برای اینتل یک موقعیت تازه ایجاد می کند. اپل امکان تنوع در زنجیره تامین پیدا می کند و اینتل فرصت بازگشت به بازار محصولات رده بالا را تجربه می کند.
