جنین کشف شده دایناسور در چین

توسط سیامک تیموری
جنین کشف شده دایناسور در چین

جنینی که در تصویر مشاهده می‌کنید بچه ینگلیانگ (Baby Yingliang) نام دارد که محققان بقایای فسیل شده آن را در چین پیدا کرده‌اند. این جنین کشف شده دایناسور در چین متعلق به 70 میلیون سال پیش است.

محققان در قرن گذشته تخم‌ها و لانه‌های دایناسورهای باستانی زیادی را کشف کرده‌اند، اما Baby Yingliang در نوع خود بی‌نظیر است. دارلا زلنیتسکی، استادیار دیرینه‌شناسی در دانشگاه کلگری در آلبرتای کانادا که اخیرا به جمع محققان این مطالعه پیوسته می‌گوید: فسیل کشف شده این گونه تاریخی به طور اعجاب‌آوری از نوک پوزه تا انتهای دم کامل است. این جنین به گونه‌ای در داخل تخم خود حلقه زده که گویی همین دیروز مرده است.

این ژست پیچ خورده چیزی است که محققان را به وجد آورده است. جنین‌های پرندگان زنده (حتی پرندگان امروزی) به بهترین شکل ممکن در تخم مادر خود حلقه پیچ می‌شوند تا در هنگام خروج از آن به مشکلی بر نخورند. در واقع خلقت این موجودات کاری با آن‌ها کرده که پس از طی کردن دوران شکل‌گیری (هچینگ) خود، به راحتی بتوانند از تخم خارج شوند. اما این رفتارها تاکنون در دایناسورها ثبت نشده بود.

همه چیز درباره جنین کشف شده دایناسور در چین

جنین کشف شده دایناسور در چین

محقق ارشد این مطالعه، فیون وایزوم ما، دانشجوی دکترای دیرینه‌شناسی در دانشگاه بیرمنگام بریتانیا، در ایمیلی به Live Science گفت: کشف این جنین نشان می‌دهد که برخی از رفتارهای هچینگ که قبلا منحصر به پرندگان در نظر گرفته می‌شد، ممکن است ریشه عمیق‌تری در دایناسورها داشته باشد.

نکته: هچینگ به فرایند لقاح طبیعی در تخم پرندگان گفته می‌شود که در آن نطفه تبدیل به جنین می‌گردد.

جالب است بدانید، تخم بچه ینگلیانگ – که در سال 2000 در شهر گانژو در جنوب شرقی چین کشف شد – تا سال 2015 مورد تجزیه و تحلیل قرار نگرفت. چراکه در این مدت گروه Yingliang – یک شرکت تولیدی سنگ‌‌های تزئینی در چین – تخم‌ دایناسور را پس از پیدا کردن از اعماق زمین در انبار خود پنهان کرده بود. با این حال، آن‌ها پس از افتتاح موزه تاریخ طبیعی سنگ خود، از این تخم کشف شده رونمایی کردند و آن را تحویل میراث فرهنگی چین دادند.

فیون وایزوم گفت: فرایند آماده‌سازی فسیل حدود 15 سال به طول انجامید و اسکلت زیبای جنین را پس از تراشکاری‌های فوق حرفه‌ای آشکار کرد. این یکی از بهترین جنین‌های دایناسوری است که تاکنون در علم تاریخ‌شناسی گزارش شده است.

حالت قرارگیری جنین کشف شده دایناسور در چین

جنین بچه ینگلیانگ مربوط به یکی از گونه‌های دایناسوری به نام اوویراپتورید است. طبق گزارش دیرینه‌شناسان، اوویراپتورید یک دایناسور پرنده دوپا است که دارای پر بوده و هیچ دندانی ندارد. جنین کشف شده متعلق به این دایناسور تقریباً 11 اینچ (27 سانتی‌متر) طول دارد، اما برای جا شدن در تخم بیضی شکل 6.7 اینچی (17 سانتی متری) به طور غریزی خود را خم کرده است.

فیون وایزوم گفت: تصور می‌شود که این موقعیت زمانی که جنین پرنده از منقار خود برای شکستن پوسته تخم مادر استفاده می‌کند، به تثبیت و هدایت سر کمک می‌کند. عدم انجام این کار احتمال مرگ را افزایش می‌دهد، زیرا احتمال خروج موفقیت‌آمیز جنین از تخمک بسیار کم می‌شود.

او در ادامه صحبت‌های خود افزود: اسکلت جنین کشف شده دایناسور در چین کاملا به تکامل رسیده بود. به طوری که سرش روی شکم و پاهایش در هر طرف سر قرار داشت. به نظر می‌رسد که این جنین در اواخر مرحله هچینگ قرار داشته است، که می‌توان آن را با جنین مرغ 17 روزه (که در روز 21 از تخم بیرون می‌آید) مقایسه کرد.

درست مثل یک جنین مرغ که به طور خدادادی در موقعیت مناسبی برای خارج شدن از تخم قرار می‌گیرد، بچه ینگلیانگ نیز در حال گذراندن مراحل نهایی هچینگ و آماده شدن برای خروج از تخم خود بوده است. او گفت، به طوری کلی در هر تخم پرندگان، جنین چند روز قبل از هچینگ، بدن و اندام‌های خود را حرکت می‌دهد تا در بهترین حالت ممکن برای خروج قرار گیرد. به طوری که در روز هچینگ، جنین در بهترین موقعیت برای بیرون آمدن از تخم قرار دارد، یعنی بدنش پیچ خورده و بال راستش بالای سرش قرار گرفته است.

سخن پایانی

موقعیت منحصر به فرد بچه یینگلیانگ درون تخم نشان می‌دهد که این حالت یک فرایند غریزی و تاریخی است که در تمامی پرندگان ماقبل تاریخی نیز صدق می‌کرده است. زلنیتسکی در ایمیلی به Live Science گفت: قبل از این مطالعه، ما واقعاً نمی‌دانستیم که جنین دایناسورها چگونه در تخم‌هایشان قرار می‌گرفتند، زیرا جنین‌های فسیل‌شده قبلی بیش از حد تکه‌تکه شده بودند. اکنون ما می‌توانیم به خوبی ببینیم که دایناسورهای اویراپتورید هنگام جوجه‌کشی یا همان هچینگ در تخم‌هایشان به ماننده پرندگان امروزی بوده‌اند. زلنیتسکی گفت که پرندگان امروزی این رفتارهای قبل از هچینگ را از اجداد خود یعنی دایناسورهای پرنده به ارث برده‌اند. او گفت: این مطالعه درک ما را از رابطه تکاملی نزدیک بین دایناسورها و پرندگان تقویت می‌کند.

امیدواریم که این مطلب از وبسایت روکیدا مورد پسند شما بوده باشد.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

دیدگاهی بنویسید