بسیاری از کاربران تصور می‌کنند که برنامه‌های نقشه و مسیریابی روی تمام پلتفرم‌ها عملکرد یکسانی ارائه می‌دهند، اما بررسی نحوه کارکرد گوگل مپس در آیفون نشان می‌دهد که تفاوت‌های کلیدی در تجربه کاربری وجود دارد. گوگل مپس بدون شک یکی از محبوب‌ترین ابزارهای مسیریابی در جهان است و با انتشار ابزارهای پایه مانند پلتفرم گوگل فایربیس برای توسعه‌دهندگان، زیرساخت‌های قدرتمندی در زمینه همگام‌سازی داده‌ها ایجاد کرده است. با این حال، تصمیم‌های انحصارطلبانه اپل و محدودیت‌های سیستم‌عامل آی‌او‌اس موجب شده که تجربه کاربری این اپلیکیشن روی دستگاه‌های مختلف یکسان نباشد.
کاربرانی که از اندروید به آیفون مهاجرت می‌کنند، خیلی سریع متوجه بروز اصطکاک در انجام کارهای روزمره می‌شوند. اپل همواره تلاش کرده ابزارهای بومی خود را به عنوان گزینه اصلی به کاربران تحمیل کند و همین سیاست باعث شده تا مسیریاب گوگل نتواند از تمام ظرفیت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری آیفون بهره ببرد. بررسی دقیق‌تر بهترین اپلیکیشن‌ها و بازی‌ها در اکوسیستم‌های مختلف نشان می‌دهد که یکپارچگی عمیق نرم‌افزار با سیستم‌عامل تا چه اندازه روی کارایی نهایی تاثیرگذار است. در همین زمینه، بررسی گوگل بهترین اپلیکیشن‌ها و بازی‌های سال 2021 را معرفی کرد می‌تواند بخش دیگری از این موضوع را روشن کند.
یکی از بارزترین تفاوت‌ها هنگام استفاده از حالت مسیریابی گام‌به‌گام رخ می‌دهد. در اندروید با خروج از برنامه، یک پنجره کوچک شناور یا همان حالت تصویر در تصویر روی صفحه ظاهر می‌شود که تمام جزئیات مسیر را زنده نشان می‌دهد. در آیفون اما خبری از حالت تصویر در تصویر برای مسیریابی نیست و کاربر تنها به یک آیکون ساده در بخش اعلان‌ها یا جزیره پویا محدود می‌شود. حتی جزیره پویا نیز پشتیبانی کاملی از تمام قابلیت‌های بصری نقشه ارائه نمی‌دهد.
محدودیت بعدی به انتخاب لایه‌های اطلاعاتی مربوط می‌شود. در نسخه اندروید می‌توان هم‌زمان دو لایه مانند ترافیک زنده و ساختمان‌های برجسته را روی نقشه فعال کرد. در نسخه آیفون کاربر مجبور است تنها یک لایه اطلاعاتی را انتخاب کند. این موضوع هنگام رانندگی در مسیرهای شلوغ شهری که نیاز به داده‌های چندلایه وجود دارد، کارایی ابزار را کاهش می‌دهد.
گوگل مپس در آیفون در استفاده واقعی چه اهمیتی دارد؟
در سیستم‌عامل آی‌او‌اس، اپل مپس برنامه پیش‌فرض تمام امور مربوط به نقشه است و تغییر این پیش‌فرض به‌سادگی ممکن نیست. وقتی روی لینک یک آدرس کلیک می‌کنید یا از دستیار صوتی سیری فرمان مسیریابی می‌خواهید، سیستم به‌صورت خودکار نقشه اپل را باز می‌کند مگر اینکه در دستور صوتی خود کلمه گوگل مپس را قید کنید. طبق توضیحات اعلام شده درباره تفاوت‌های پلتفرمی، این عدم یکپارچگی فرآیندهای روزمره را کندتر می‌کند و کاربر را به انجام گام‌های اضافی و دستی وا می‌دارد.
تفاوت عمده دیگر در تجربیات مرتبط با گجت‌های پوشیدنی و ساعت‌های هوشمند دیده می‌شود. اگر از یک ساعت مبتنی بر سیستم‌عامل ور او‌اس استفاده کنید، نسخه کامل و تعاملی برنامه همراه با پشتیبانی از نقشه‌های آفلاین در اختیارتان قرار می‌گیرد. در مقابل، نسخه مخصوص اپل واچ بسیار محدود است و تنها متون ساده راهنما و زمان تخمینی رسیدن را نشان می‌دهد و خبری از نقشه تعاملی روی مچ دست نیست.
آیا این تفاوت‌ها روی تصمیم خریداران تاثیر می‌گذارد؟
با وجود این محدودیت‌ها، هسته اصلی نقشه و داده‌های مکان‌یابی گوگل روی هر دو پلتفرم یکسان است. اگر کاربر عادت داشته باشد برنامه را به‌صورت دستی باز کند و کارهای خود را داخل محیط آن انجام دهد، مشکل چندانی احساس نخواهد کرد. اما برای کسانی که به یکپارچگی کامل سیستم‌عامل، مسیریابی شناور و دسترسی سریع صوتی متکی هستند، این تفاوت‌ها می‌تواند آزاردهنده باشد.
سیاست‌های انحصارطلبانه اپل در کنترل نرم‌افزارهای پیش‌فرض گرچه با هدف حفظ کاربران در اکوسیستم اختصاصی این شرکت طراحی شده است، اما در عمل به تجربه کاربری بخشی از دارندگان آیفون آسیب می‌زند. گوگل همچنان قابلیت‌های جدیدی به اپلیکیشن خود اضافه می‌کند، اما تا زمانی که اپل اجازه دسترسی عمیق‌تر به آی‌او‌اس را ندهد، نسخه اندروید این نرم‌افزار همواره انتخابی کامل‌تر و روان‌تر خواهد بود.
