رقابت در حوزه تراشه‌های موبایل وارد مرحله تازه‌ای از دستاوردهای مهندسی شده است و سامسونگ قصد دارد جایگاه پردازنده‌های اختصاصی خود را دوباره در بازار تثبیت کند. برای خریدارانی که قصد تهیه گوشی‌های پرچمدار را دارند، همواره این دغدغه وجود دارد که آیا تراشه‌های اگزینوس در استفاده روزمره و پردازش‌های سنگین می‌توانند پایداری حرارتی و مصرف انرژی مناسبی ارائه دهند یا خیر. انتشار نتایج بنچمارک‌های جدید نشان میدهد پردازنده اگزینوس 2700 در مراحل اولیه توسعه با جهش امتیازی قابل توجهی همراه بوده است. این تغییرات توان پردازشی دستگاه را در آزمون‌های آزمایشگاهی تا حد زیادی ارتقا داده‌اند. بررسی این اعداد و ارقام دید بهتری از جهت‌گیری فنی سامسونگ برای نسل بعدی گوشی‌های پرچمدار به دست میدهد و ابعاد واقعی این رشد سخت‌افزاری را روشن می‌سازد.
داده‌های افشاشده از دیتابیس گیک‌بنچ 6.7.1 نشان میدهد که پردازنده اگزینوس 2700 در تست تک هسته‌ای به امتیاز 4328 و در تست چند هسته‌ای به امتیاز 14700 دست یافته است. این در حالی است که در فهرست قبلی ثبت‌شده روی گیک‌بنچ 6.6.0 در ماه آوریل، امتیازهای تک هسته‌ای و چند هسته‌ای به ترتیب 2603 و 10350 ثبت شده بودند. مقایسه مستقیم این دو بنچمارک به دلیل تفاوت در نسخه نرم‌افزار و تغییر در فرکانس نمونه‌های اولیه مهندسی کاملا دقیق نیست، اما روند بهبود را نشان میدهد. ارتقای ابزارهای تست و بهینه‌سازی کدهای بنچمارک نیز در ثبت این اعداد نقش داشته‌اند. با این حال، ثبت چنین امتیزی در تست‌های داخلی، پتانسیل بالای سخت‌افزار را در اجرای محاسبات سنگین نشان میدهد.
برای درک بهتر این ارقام، باید عملکرد این قطعه را با پردازنده‌های پرچمدار موجود در بازار مقایسه کرد. تراشه‌های فعلی نظیر اسنپدراگون 8 نسل 3 و اپل A18 پرو در تست‌های چند هسته‌ای امتیازی بین 7000 تا 8500 ثبت می‌کنند. ثبت امتیاز 14700 در گیک‌بنچ 6.7.1 نشان‌دهنده یک جهش بزرگ عددی است، اما نباید فراموش کرد که نسخه‌های مختلف گیک‌بنچ نحوه وزن‌دهی به پردازش‌ها را تغییر می‌دهند. سامسونگ برای رقابت مستقیم با تراشه‌های آینده کوالکام، هدف‌گذاری سنگینی انجام داده است تا بتواند وابسته بودن خود را به تامین‌کنندگان خارجی کاهش دهد. اطلاعات منتشرشده درباره رقابت تراشه اگزینوس 2700 با اسنپدراگون نشان میدهد که غول فناوری کوره‌ای درصدد است تا سهم بخش تراشه‌سازی خود را در بازار پرچمداران بازیابی کند.
معماری 10 هسته ای در پردازنده اگزینوس 2700 چگونه عمل می کند؟
سامسونگ در طراحی این تراشه از یک ساختار 10 هسته‌ای با آرایش 1+4+1+4 بهره برده است. این چیدمان پیچیده شامل یک هسته Arm C1-Ultra و چهار هسته C1-Pro در خوشه اول و همچنین یک هسته C2-Ultra و چهار هسته C2-Pro در خوشه دوم می‌شود. ترکیب دو نسل متفاوت از هسته‌های طراحی‌شده توسط شرکت آرم، راهکاری برای ایجاد تعادل میان قدرت پردازشی آنی و بهینه‌سازی مصرف انرژی در بلندمدت است. هسته‌های سری C1 و C2 به سیستم اجازه می‌دهند تا بارهای کاری سنگین را میان چندین خوشه توزیع کند. این توزیع هوشمندانه مانع از داغ شدن ناگهانی یک منطقه از تراشه می‌شود و پایداری عملکرد را در کاربری‌های طولانی بهبود می‌بخشد.
یکی از مشکلات همیشگی کاربران در نسل‌های قبلی تراشه‌های اگزینوس، کاهش ناگهانی فرکانس کاری به دلیل افزایش دما بود. در بازی‌های سنگین یا فیلم‌برداری با وضوح بالا، تراشه به سرعت داغ می‌شد و برای جلوگیری از آسیب دیدن، قدرت خود را کاهش می‌داد. سامسونگ برای حل این چالش، ساخت پردازنده اگزینوس 2700 را بر پایه فرآیند 2 نانومتری SF2P در سامسونگ فاندری برنامه‌ریزی کرده است. لیتوگرافی پیشرفته‌تر با کوچک‌تر کردن ابعاد ترانزیستورها، تلفات الکتریکی را کاهش میدهد و راندمان مصرف انرژی را به طور محسوسی بهبود می‌بخشد. این تغییر ساختاری می‌تواند به افزایش طول عمر شارژدهی باتری و کاهش دمای بدنه گوشی منجر شود.
تقسیم وظایف بین هسته‌های پرقدرت و بهینه در این آرایش جدید باعث می‌شود که در کارهای ساده مانند مرور وب، پیام‌رسانی یا پخش موسیقی، تنها هسته‌های کم‌مصرف فعال باشند. این موضوع فشار حرارتی را به حداقل می‌رساند و استهلاک قطعات داخلی گوشی را کاهش میدهد. با این حال، باید دید که آیا سیستم‌های خنک‌کننده اتاقک بخار در گوشی‌های آینده مانند گلکسی S27 پلاس و گلکسی S27 پرو می‌توانند گرمای حاصل از فعالیت همزمان 10 هسته را در پردازش‌های مداوم دفع کنند یا خیر. پایداری در عملکرد مداوم، فاکتوری بسیار تعیین‌کننده‌تر از ثبت یک امتیاز لحظه‌ای در محیط آزمایشگاهی است.
ارتقای حافظه LPDDR6 و پردازش هوش مصنوعی در چیپست جدید
در کنار پردازنده مرکزی، پردازشگر گرافیکی ایکس‌کلیپس 970 و یک واحد پردازش عصبی اختصاصی وظیفه مدیریت گرافیک و هوش مصنوعی را بر عهده دارند. واحد پردازش عصبی مجزا به دستگاه اجازه میدهد تا مدل‌های زبانی و پردازش‌های پیچیده تصویر را به صورت محلی روی خود گوشی اجرا کند. این رویکرد نیاز به ارتباط مداوم با سرورهای ابری را برطرف میکند، سرعت پاسخ‌دهی سیستم را افزایش میدهد و امنیت داده‌های خصوصی کاربر را حفظ می‌نماید. عملکرد روان ابزارهای ویرایش تصویر و دستیارهای هوشمند در نسل بعدی پرچمداران به کارایی همین واحد سخت‌افزاری بستگی دارد.
پشتیبانی از استاندارد حافظه LPDDR6 یکی از مهم‌ترین نقاط قوت فنی در این چیپست محسوب می‌شود. حافظه‌های LPDDR6 پهنای باند انتقال داده‌ها را به شدت افزایش می‌دهند که این امر برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی مولد ضروری است. پردازش‌های هوش مصنوعی حجم عظیمی از داده‌ها را در کسر کوچکی از ثانیه میان حافظه رم و واحد پردازش عصبی جابه‌جا می‌کنند. اگر سرعت رم محدود باشد، حتی قوی‌ترین هسته‌های پردازشی نیز با گلوگاه مواجه شده و سرعت کل سیستم افت میکند. استفاده از این استاندارد جدید مانع از ایجاد چنین گلوگاه‌هایی در پردازش‌های سنگین می‌شود.
پهنای باند بالای حافظه رم علاوه بر هوش مصنوعی، بر تجربه چندوظیفگی و بارگذاری بازی‌ها نیز اثر مستقیم دارد. هنگامی که کاربر چندین برنامه سنگین را همزمان باز نگه می‌دارد، سرعت انتقال داده در رم تعیین میکند که آیا برنامه‌ها در پس‌زمینه فعال می‌مانند یا خیر. البته استفاده از فناوری‌های تازه‌ای مانند LPDDR6 با چالش‌های قیمتی همراه است. گزارش‌ها درباره احتمال افزایش قیمت گلکسی S27 اولترا نشان میدهد که گرانی قطعات پیشرفته مانند حافظه‌ها و تراشه‌های 2 نانومتری می‌تواند هزینه تمام‌شده تولید پرچمداران را افزایش دهد و قیمت نهایی محصول را برای خریداران بالاتر ببرد.
ارزیابی پایداری حرارتی و عملکرد واقعی در پرچمداران سامسونگ
تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که نتایج ثبت‌شده در بنچمارک‌های پیش از عرضه، همواره با تجربه واقعی کاربران مطابقت کامل ندارند. در نسل‌های قبلی، برخی نمونه‌های اولیه در بنچمارک‌ها درخشان ظاهر می‌شدند اما در نسخه نهایی به دلیل افت عملکرد حرارتی، نتوانستند رضایت کامل کاربران را جلب کنند. بنابراین، امتیاز 14700 در گیک‌بنچ 6.7.1 اگرچه نشانه پیشرفت مهندسی سامسونگ است، اما تضمین‌کننده عملکرد بی‌نقص در نسخه تجاری نخواهد بود. خریداران حرفه‌ای خوب می‌دانند که پایداری در نرخ فریم بازی‌ها و حفظ دمای مناسب گوشی، ارزش بیشتری نسبت به اعداد خام آزمون‌ها دارد.
مسئله مهم دیگر، طول عمر سخت‌افزار و سلامت باتری است. اگر تراشه برای دستیابی به امتیاز بالاتر، فرکانس هسته‌ها را بیش از حد بالا ببرد، تولید گرمای زیاد باعث کاهش سریع‌تر ظرفیت واقعی باتری در طول زمان می‌شود. داغ شدن مداوم دستگاه نه‌تنها تجربه کاربری را خراب میکند، بلکه عمر مفید مادربرد و سایر قطعات حساسی نظیر صفحه نمایش را کاهش میدهد. سامسونگ برای جلب اعتماد مجدد کاربران باید نشان دهد که این افزایش قدرت بدون فدا کردن شارژدهی باتری و استهلاک سخت‌افزار به دست آمده است.
تفاوت در تراشه‌های عرضه‌شده در مناطق مختلف جغرافیایی نیز موضوعی چالش‌برانگیز برای خریداران است. اگر سامسونگ همچنان سیاست عرضه گوشی‌های سری گلکسی S27 با دو تراشه متفاوت اگزینوس و اسنپدراگون را در بازارهای مختلف ادامه دهد، کاربران درباره یکسان بودن کیفیت عکاسی، شارژدهی باتری و پایداری دستگاه دچار ابهام خواهند شد. کسانی که مبلغ بالایی برای خرید یک پرچمدار پرداخت می‌کنند، انتظار دارند سخت‌افزار و تجربه کاربری یکسانی دریافت کنند.
ارزیابی نهایی موفقیت این پردازنده به بازدهی واقعی خطوط تولید 2 نانومتری سامسونگ فاندری و بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری در رابط کاربری بستگی دارد. با نزدیک شدن به مراحل نهایی توسعه، این پرسش مطرح است که آیا سامسونگ می‌تواند نرخ بازدهی تولید انبوه این تراشه را به حدی برساند که پاسخگوی تقاضای جهانی باشد، یا ناپایداری در تولید دوباره عرضه محدودتر این چیپست را رقم خواهد زد.
