رقابت در بخش سنسورهای موبایل از همیشه پیچیده تر شده و هر دو شرکت تلاش می کنند نسل بعدی عکاسی موبایل را شکل بدهند. سونی با حسگر بزرگ و معماری جدید و سامسونگ با مدل های متنوع و ساختار ماژولار هرکدام بخشی از آینده بازار را هدف گرفته اند و پایان این رقابت هنوز قابل پیش بینی نیست.
مقایسه فنی سنسور 200 مگاپیکسلی سونی لیتیا 901 با سنسورهای 200 مگاپیکسلی سامسونگ
سونی با معرفی سنسور لیتیا 901 وارد رقابت جدی سنسورهای 200 مگاپیکسلی شده است. ورود سونی به این بخش اهمیت زیادی دارد چون شرکت سال ها تمرکز خود را روی سنسورهای 50 مگاپیکسلی با کیفیت بالا گذاشته بود و حالا تصمیم گرفته یک سنسور بزرگ و قدرتمند بسازد که بتواند در زوم داخل سنسور، بازسازی هوشمند پیکسل ها با کمک هوش‌مصنوعی و دامنه‌دینامیکی گسترده عملکرد متفاوتی ارائه دهد. از طرف دیگر سامسونگ مدت هاست بخش بزرگی از بازار سنسورهای 200 مگاپیکسلی را با خانواده آیسوسل HP2 و HP5 و HP9 در اختیار دارد. سنسورهایی که معمولا انعطاف بیشتر، طراحی جمع‌وجورتر و سازگاری با دوربین های چندگانه را هدف گرفته اند. این دو مسیر متفاوت باعث شده مقایسه نسل جدید حسگرهای سونی و سامسونگ جذاب تر از همیشه باشد.
اندازه‌سنسور و معماری پیکسل در سنسورهای 200 مگاپیکسلی
لیتیا 901 از بزرگ ترین حسگرهایی است که تاکنون برای موبایل ساخته شده است. سونی از فرمت اپتیکال 1.12 اینچ با قطر 14.287 میلی‌متر استفاده کرده و پیکسل هایی با اندازه 0.7 میکرومتر روی آن قرار داده است. این اندازه باعث می شود سنسور نور بیشتری دریافت کند و در کنار الگوی رنگی Quad Quad Bayer Coding یا همان QQBC، دامنه‌دینامیکی بسیار خوبی ایجاد شود. هدف سونی این است که با همین دوربین اصلی، کیفیت پرچمدار ارائه کند و نیاز کاربران به لنزهای تله‌فوتو کم شود. این یعنی زوم داخل سنسور می تواند به شکل طبیعی تر و با نویز کمتر انجام شود. ترکیب QQBC هم کمک می کند تصاویر در نور کم طبیعی تر ثبت شوند و جزئیات بیشتری به دست بیاید.
سامسونگ در مقابل چند مدل سنسور 200 مگاپیکسلی دارد که هر کدام برای نقش متفاوتی طراحی شده اند. سنسور آیسوسل HP2 که در گلکسی اس 25 اولترا دیده می شود از فرمت 1.3 اینچ و پیکسل های 0.6 میکرومتر استفاده می کند. این سنسور کمی کوچک تر از حسگر سونی است اما با ساختار چندمرحله ای ادغام پیکسل، انعطاف بیشتری در حالت های مختلف عکاسی ارائه می دهد.
مدل آیسوسل HP5 که در گوشی هایی مثل ویوو Y500 پرو استفاده شده از اندازه 1.56 اینچ و پیکسل های 0.5 میکرومتر تشکیل شده است. کوچکتر بودن پیکسل ها در اینجا به معنی طراحی باریک تر و مصرف انرژی کمتر است.
آیسوسل HP9 که مخصوص دوربین های تله‌فوتو در گوشی هایی مثل ویوو X100 اولترا و شیائومی 15 اولترا ساخته شده با فرمت 1.4 اینچ و اندازه پیکسل 0.56 میکرومتر طراحی شده است. این سنسور برای زوم اپتیکال و ترکیب چندمرحله ای اطلاعات مناسب است و سامسونگ تلاش کرده آن را با لنزهای پریسکوپی هماهنگ کند. این استراتژی یعنی سامسونگ بیشتر به دنبال سنسورهایی است که در طراحی های باریک و ماژول های چندگانه جا بگیرند.
برای جمع بندی این بخش می توان گفت سونی با لیتیا 901 روی کیفیت خالص و اندازه بزرگ سرمایه گذاری کرده و تلاش دارد یک دوربین اصلی همه کاره بسازد. سامسونگ اما روی تنوع، جمع‌وجوری و توانایی استفاده در ترکیب های مختلف دوربینی تمرکز دارد. هر دو مسیر مزایای خود را دارند. سونی کیفیت نورگیری و جزئیات بالا را هدف گرفته و سامسونگ روی انعطاف و طراحی مناسب برای دستگاه های باریک تر تمرکز کرده است.
در ادامه این مسیر و با ورود گوشی های جدید در سال های آینده می توان انتظار داشت رقابت میان سونی و سامسونگ در بخش 200 مگاپیکسلی جذاب تر شود. حسگر بزرگ تر سونی ظرفیت ثبت جزئیات بیشتر و عکس های بهتر در شب را دارد و سنسورهای سامسونگ هم با ماژول های تله‌فوتو و زوم اپتیکال هماهنگی بیشتری نشان می دهند. همین تفاوت استراتژی باعث شده انتخاب میان این دو برند به نیاز کاربران بستگی داشته باشد. کسانی که کیفیت ثابت و نورگیری بالا می خواهند احتمالا جذب سونی می شوند و کسانی که دوربین انعطاف پذیر چندگانه می خواهند سراغ سامسونگ می روند.
