سیاستهای جدید اپل برای گسترش برنامه تولید قطعات آیفون در داخل خاک آمریکا، مباحث گستردهای را درباره آینده ساخت گوشیهای هوشمند و احتمال تغییر در محل مونتاژ دستگاهها ایجاد کرده است. سرمایهگذاری روی تامینکنندگان آمریکایی برای تولید آلیاژهای تیتانیوم، فیلمهای نوری دوربین و تراشههای ارتباطی، این تصور را القا میکند که اپل قصد دارد روند تولید را به طور کامل بومیسازی کند. با این حال، ارزیابی دقیق ساختار صنعتی نشان میدهد که میان ساخت قطعات اولیه و مونتاژ نهایی یک محصول الکترونیکی پیچیده، مرزبندی متفاوتی وجود دارد. خریداران نباید انتظار داشته باشند که این رویکرد جدید باعث کاهش قیمت تمامشده یا تسریع در تحویل سفارشها شود.
بررسی برنامههای اعلامشده مشخص میسازد که نزدیک به 100 قطعه مختلف برای محصولات آتی از جمله آیفون Duo و آیفون 18 پرو در بیش از 12 ایالت آمریکا ساخته میشود. این گسترش فعالیت، نوعی تقسیم کار هوشمندانه میان کارخانههای سرمایهبر و خطوط مونتاژ انبوه است. در این مدل، قطعات با ارزش افزوده بالا که نیازمند ماشینآلات پیشرفته و اتوماسیون صنعتی هستند در آمریکا تولید میشوند، اما مراحل نهایی اتصال و بستهبندی همچنان به خطوط تولید خارجی متکی خواهد بود. درک این تفاوت ساختاری برای سنجش ادعاهای مربوط به بومسازی زنجیره تامین ضروری است.
تاثیر افزایش تولید قطعات آیفون بر زنجیره تامین اپل
قراردادهای اخیر اپل با شرکتهای Perryman Company و Qnity Electronics تغییراتی هدفمند را در شیوه تامین مواد اولیه نمایش میدهد. شرکت Perryman Company در ایالت پنسلوانیا وظیفه تامین تیتانیوم گرید 5 حاوی حداقل 80 درصد مواد بازیافتی را برای بدنه آیفون Duo بر عهده گرفته است. اپل برای این همکاری سه ساله، سقف مالی 100 میلیون دلاری تعیین کرده که یک سقف اعتباری برای خریدهای احتمالی است و به معنای پرداخت قطعی تمام این مبلغ نخواهد بود. حجم واقعی تعاملات مالی در طول زمان و بر اساس میزان سفارشهای ثبتشده مشخص میشود.
در همین حال، شرکت Qnity Electronics در ایالت دلاور تامین فیلمهای تخصصی برای سیستم دیافراگم متغیر را عهدهدار شده است. این فیلمها در دوربین اصلی 48 مگاپیکسلی فیوژن آیفون 18 پرو استفاده میشوند. مکانیزم دیافراگم متغیر یکی از بخشهای حساس در ماژول تصویربرداری است که امکان کنترل فیزیکی میزان ورود نور و تنظیم عمق میدان را فراهم میسازد. تولید چنین قطعات نوری ظریفی به فناوری شیمیایی و صنعتی متمرکزی نیاز دارد که بستر آن در تاسیسات دلاور فراهم شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره تغییرات مالی محصولات جدید، مطالعه تحلیل قیمت آیفون 18 پرو و مدل تاشو دید جامعتری از راهبرد عرضه این محصولات ارائه میدهد.
ابعاد فنی ساخت آلیاژهای تیتانیوم و سنسورهای پیشرفته

انتخاب تیتانیوم گرید 5 برای بدنه آیفون Duo دلایل مهندسی مشخصی دارد. این آلیاژ ترکیبی از آلومینیوم و وانادیوم است که نسبت مقاومت به وزن بسیار بالایی ارائه میدهد. در گوشیهای تاشو که مفصل و لولای مرکزی فشار مکانیکی مداومی به بدنه وارد میکند، استحکام شاسی مانع از خمیدگی ناخواسته و آسیب به نمایشگر انعطافپذیر میشود. استفاده از 80 درصد تیتانیوم بازیافتی علاوه بر کاهش اثرات زیستمحیطی، هزینههای استخراج ماده خام را کنترل میکند، هرچند فرایند ماشینکاری دقیق آن نیازمند تجهیزات پیشرفته صنعتی است.
توسعه تولید داخلی به قطعات فلزی و نوری محدود نمیشود. طبق برنامهریزیها، شرکت کورنینگ تا پیش از پایان سال 1405 تمام شیشههای محافظ آیفون و اپل واچ فروختهشده در سراسر جهان را در کارخانه خود در ایالت کنتاکی میسازد. در بخش نیمههادیها نیز شرکت برودکام سرمایهگذاری 1.5 میلیارد دلاری را در کلرادو برای تولید بیش از 15 میلیارد تراشه فرکانس رادیویی دنبال میکند. علاوه بر این، مجتمع تراشهسازی تیاسامسی در آریزونا هدفگذاری کرده است تا در سال 1405 بیش از 100 میلیون تراشه اختصاصی برای اپل تولید کند.
این حجم از سرمایهگذاری بر قطعاتی متمرکز است که به سرمایه سنگین و نیروی کار متخصص متکی هستند. تولید تراشه، شیشه محافظ و آلیاژهای پیشرفته بیش از آنکه نیازمند خطوط مونتاژ دستی باشد، به تجهیزات رباتیک و کنترل کیفیت اتوماتیک وابسته است. حتی مونتاژ رایانههای مک مینی در ایالت تگزاس نیز به دلیل حجم تولید محدودتر نسبت به گوشیهای هوشمند انجام میشود و الگوی حاکم بر ساخت میلیونها دستگاه آیفون را تغییر نمیدهد.

پیامدهای مالی برای خریداران و ساختار مونتاژ نهایی
ساخت قطعات در آمریکا به معنای ساخت کامل یا مونتاژ نهایی آیفون در این کشور نیست. قطعات تولیدشده در ایالتهای مختلف پس از ساخت و بازرسی، به کارخانههای مونتاژ در آسیا فرستاده میشوند تا همراه با سایر بخشها روی شاسی اصلی نصب شوند. این فرایند رفت و برگشت فراملی باعث میشود که طول مسیر ترانزیت قطعات کاسته نشود و در نتیجه سرعت تحویل گوشی به دست خریدار نهایی تغییر محسوسی نکند. بررسی قیمت آیفون تاشو و سری 18 پرو نیز نشان میدهد که ساختار هزینه این محصولات پیچیدهتر از جغرافیای ساخت یک قطعه مجزا است.
از دیدگاه قیمتگذاری، انتقال خطوط مونتاژ نهایی به کشورهایی با هزینه نیروی کار بالا میتواند قیمت خردهفروشی را به شدت افزایش دهد. اپل با نگاهداشت مونتاژ نهایی در مراکز برونمرزی و بومیسازی قطعات کلیدی سرمایهبر، سعی دارد موازنه مالی میان هزینه ساخت و قیمت فروش را حفظ کند. خریداران نباید تصور کنند که بومیسازی نسبی قطعات باعث تخفیف قیمتی یا ارزانی مدلهای پیشرفته خواهد شد، زیرا هزینههای تحقیق و توسعه و ابزارآلات پیشرفته همچنان بخش عمدهای از قیمت تمامشده را تشکیل میدهند.
استراتژی اصلی اپل از این اقدامات، کاهش مخاطرات ناشی از اختلال در زنجیره تامین و توزیع جغرافیایی گلوگاههای تولید است. با متکثر کردن سازندگان قطعات بحرانی، تابآوری شبکه تامین در برابر بحرانهای سیاسی یا طبیعی افزایش مییابد. این رویکرد تداوم عرضه محصولات را در بازارهای جهانی تضمین میکند، اما سوال اصلی این است که آیا هزینههای صعودی تولید قطعات پیشرفته در آینده، حاشیه سود اپل را فشار خواهد داد یا این هزینهها در نهایت به قیمت نهایی پرداختی توسط مصرفکننده منتقل میشوند؟