اپل فاصله بین مدل های عادی و حرفه ای محصولاتش را کمتر از همیشه کرده است. آیفون های پایه حالا دوربین های خوبی دارند. مک بوک ایر برای بیشتر کاربران کاملا کافی است. آیپد ایر هم با تراشه M4 آن قدر سریع شده که خیلی ها دیگر دلیلی برای خرید آیپد پرو نمی بینند.

اما این فقط بخشی از داستان است.

وقتی استفاده روزمره را کنار بگذاریم و وارد کارهای سنگین تر شویم، تفاوت آیپد پرو تازه خودش را نشان می دهد. این تفاوت فقط به بنچمارک یا قدرت خام پردازنده مربوط نیست. بخش مهم ماجرا در تجربه ای است که به مرور زمان حس می شود. سرعت انتقال فایل. نمایشگر. دوربین. سنسورها. حتی رفتار دستگاه هنگام کار طولانی.

آیپد ایر دستگاهی فوق العاده برای بیشتر مردم است. اما آیپد پرو هنوز محصولی است که اپل آن را برای کسانی ساخته که واقعا می خواهند تبلت جای لپ تاپ را بگیرد. همین تفاوت نگاه باعث شده بعضی قابلیت ها فقط در مدل پرو باقی بمانند.

از طرف دیگر، اپل عمدا بعضی ویژگی ها را محدود نگه داشته تا فاصله قیمتی بین مدل ها توجیه شود. اگر آیپد ایر همه چیز را داشت، فروش آیپد پرو تقریبا نابود می شد. بنابراین بخشی از این تفاوت ها فنی هستند و بخشی کاملا تجاری.

نمایشگر آیپد پرو فقط روان تر نیست

اولین چیزی که هنگام روشن کردن آیپد پرو حس می شود، نمایشگر آن است. شاید روی کاغذ تفاوت ۶۰ هرتز و ۱۲۰ هرتز خیلی بزرگ به نظر نرسد، اما در استفاده واقعی کاملا محسوس است. مخصوصا اگر کسی قبلا با نمایشگرهای پرسرعت کار کرده باشد.

آیپد پرو از فناوری پروموشن استفاده می کند. یعنی نرخ نوسازی تصویر بسته به کاری که انجام می شود تغییر می کند. هنگام مطالعه متن یا نمایش تصویر ثابت، نرخ تازه سازی تا ۱۰ هرتز پایین می آید تا باتری کمتری مصرف شود. اما هنگام اسکرول، طراحی، بازی یا تدوین ویدیو، دستگاه فورا تا ۱۲۰ هرتز بالا می رود.

همین موضوع باعث می شود حرکت ها نرم تر دیده شوند و تاخیر قلم اپل پنسل هم کمتر حس شود. طراحان، تدوین گران و کسانی که زیاد یادداشت نویسی می کنند، خیلی سریع متوجه این تفاوت خواهند شد.

آیپد ایر هنوز روی ۶۰ هرتز مانده است. عجیب تر اینکه حتی بعضی موبایل های میان رده اندرویدی هم حالا پنل ۱۲۰ هرتزی دارند. بنابراین محدود ماندن آیپد ایر روی ۶۰ هرتز بیشتر شبیه تصمیم بازاریابی اپل است تا محدودیت فنی.

از طرف دیگر، نمایشگر آیپد پرو در کار طولانی کمتر خسته کننده است. شاید این موضوع در نگاه اول تبلیغاتی به نظر برسد، اما وقتی ساعت ها با دستگاه کار شود، تفاوت روان بودن رابط کاربری واقعا روی چشم و تمرکز اثر می گذارد.

دوربین و سنسورهایی که آیپد ایر ندارد

بیشتر مردم تبلت را برای عکاسی نمی خرند. اما آیپد پرو فقط درباره عکس گرفتن نیست. مجموعه ای از سنسورها و امکانات حرفه ای دارد که بعضی قابلیت های نرم افزاری را کاملا تغییر می دهند.

مهم ترین تفاوت، سنسور لیدار است. همان دایره مشکی کنار دوربین که در آیپد ایر وجود ندارد. این سنسور محیط را به صورت سه بعدی اسکن می کند و فاصله ها را با دقت بالا تشخیص می دهد.

در ظاهر شاید این قابلیت عجیب یا حتی غیرضروری به نظر برسد، اما در عمل کاربردهای زیادی دارد. از طراحی داخلی خانه گرفته تا ساخت مدل سه بعدی، واقعیت افزوده، اندازه گیری دقیق اشیا و حتی اسکن حرفه ای اتاق ها.

اپلیکیشن های معماری و طراحی داخلی روی آیپد پرو عملکرد کاملا متفاوتی دارند. بعضی برنامه ها می توانند نقشه کامل یک اتاق را در چند ثانیه بسازند. این همان بخشی است که آیپد پرو را از یک تبلت ساده به ابزار کاری حرفه ای تبدیل می کند.

اپل همچنین قابلیت های تصویربرداری حرفه ای را فقط برای مدل پرو نگه داشته است. مثلا ضبط ویدیوی اپل پرو رز. این فرمت حجم بالایی دارد اما کیفیت بسیار بیشتری برای تدوین حرفه ای ارائه می دهد. رنگ ها بهتر حفظ می شوند و هنگام اصلاح نور یا رنگ در نرم افزارهای تدوین، فایل انعطاف بیشتری دارد.

قابلیت های دیگری مثل پرتره مود، پرتره لایتینگ، استریو رکوردینگ و آدیو زوم هم فقط روی آیپد پرو دیده می شوند. حتی فوکوس خودکار به لطف لیدار سریع تر عمل می کند.

برای کسی که فقط تماس تصویری یا ثبت عکس ساده می خواهد، این تفاوت ها مهم نیستند. اما برای تولیدکننده محتوا، فیلم ساز یا حتی مدرس آنلاین، این قابلیت ها می توانند تجربه کاملا متفاوتی ایجاد کنند.

نکته مهم تر این است که آیپد پرو در استفاده طولانی کمتر داغ می شود. مخصوصا هنگام تدوین ویدیوهای سنگین یا پردازش فایل های حجیم. سیستم دفع حرارت در مدل پرو جدی تر طراحی شده و افت عملکرد کمتری دیده می شود. آیپد ایر در کارهای سنگین طولانی زودتر به محدودیت حرارتی می رسد.

سرعت انتقال فایل و فیس آیدی فقط یک تفاوت ساده نیست

خیلی ها فکر می کنند پورت USB-C همه جا یکسان است. اما این تصور اشتباه است.

آیپد ایر از USB 3 استفاده می کند. در حالی که آیپد پرو به تاندربولت ۳ و USB4 مجهز شده است. اختلاف سرعت انتقال فایل ها بسیار زیاد است. آیپد پرو می تواند داده ها را تا ۴۰ گیگابیت بر ثانیه جابه جا کند.

برای انتقال فایل های عادی شاید فرقی احساس نشود. اما وقتی فایل های 4K، پروژه های تدوین یا آرشیوهای سنگین وارد بازی شوند، داستان کاملا تغییر می کند. انتقال چند صد گیگابایت فایل روی آیپد پرو بسیار سریع تر انجام می شود.

این تفاوت برای کسانی که از حافظه های اکسترنال حرفه ای استفاده می کنند حیاتی است. مخصوصا حالا که آیپدها بیشتر از قبل نقش لپ تاپ را گرفته اند.

آیپد پرو همچنین در اتصال به نمایشگرهای حرفه ای آزادی بیشتری دارد. اجرای مانیتور 5K با نرخ ۱۲۰ هرتز چیزی نیست که آیپد ایر بتواند ارائه دهد.

از آن طرف، فیس آیدی هنوز فقط مخصوص آیپد پرو باقی مانده است. شاید در ظاهر فقط یک روش باز کردن قفل باشد، اما در عمل تجربه استفاده را کاملا متفاوت می کند. مخصوصا وقتی دستگاه روی پایه یا کیبورد قرار دارد.

سیستم ترو دیپث فقط برای تشخیص چهره نیست. این فناوری رفتار کاربر را هم تشخیص می دهد. مثلا وقتی کاربر به صفحه نگاه نمی کند، نور نمایشگر کم می شود. یا هنگام مطالعه، صفحه خاموش نمی شود.

اپل حتی قابلیت های انیموجی و بعضی افکت های تصویری را هم به لطف همین سیستم ارائه می کند.

اما مهم ترین سوال اینجاست. آیا این تفاوت ها ارزش اختلاف قیمت را دارند؟

برای بیشتر مردم احتمالا نه.

واقعیت این است که آیپد ایر حالا آن قدر قدرتمند شده که نیاز ۸۰ درصد کاربران را کاملا پوشش می دهد. وب گردی، طراحی سبک، تدوین معمولی، تماشای فیلم، بازی و حتی کارهای حرفه ای نیمه سنگین را بدون مشکل انجام می دهد.

اما آیپد پرو برای آن ۲۰ درصد باقی مانده ساخته شده است. کسانی که هر روز ساعت ها با دستگاه کار می کنند. فایل های سنگین جابه جا می کنند. تدوین حرفه ای انجام می دهند یا از آیپد به عنوان ابزار اصلی کار استفاده می کنند.

نکته مهم تر آینده دستگاه است. آیپد پرو به لطف سخت افزار قوی تر، احتمالا چند سال بیشتر دوام می آورد و دیرتر احساس قدیمی بودن پیدا می کند. مخصوصا حالا که اپل و شرکت های نرم افزاری به سمت قابلیت های هوش مصنوعی و پردازش های سنگین تر حرکت می کنند.

در مقابل، آیپد ایر احتمالا زودتر به سقف محدودیت های سخت افزاری می رسد. دقیقا همان اتفاقی که حالا در بعضی مدل های قدیمی تر اپل دیده می شود. مخصوصا وقتی رم کمتر و سیستم خنک کننده ساده تر وارد معادله شوند.

بازار تبلت ها هم آرام آرام در حال تغییر است. تا چند سال قبل تفاوت بین لپ تاپ و تبلت کاملا مشخص بود. حالا آیپد پرو عملا به دستگاهی تبدیل شده که می خواهد جای هر دو را بگیرد. سوال اصلی دیگر این نیست که آیپد پرو چه کاری انجام می دهد. سوال واقعی این است که اپل تا کجا اجازه می دهد آیپد پرو به مک بوک نزدیک شود.