نجوم، هوا و فضا

تکه مکعبی از ساختار تهی شبکه کیهان به تصور کشیده شد

ستاره‌شناسان یک تصویر شبیه‌سازی شده از یک تکه مکعب از ساختار تهی شبکه کیهان را به تصور کشیده‌اند که به سراسر کیهان سرایت کرده است و رنگ آبی و سفید نشانگر کهکشان‌ها و بخش‌های تیره نشان دهنده حفره‌های پوچ حاوی مقدار بسیار کمی از ماده است.

به گزارش روکیدا، کهکشان ما درست در مرز یک فضای خالی است که آنقدر بزرگ است که تصویر کردن آن دشوار است.

یک تیم از اخترشناسان یک ایده برای به تصویر کشیدن شکل و اندازه آن به سرشان زد و لبه‌های این فضای تهی فراکهکشانی موسوم به “پوچ محلی”(Local Void) را نقشه برداری کردند و میزان تاثیر گرانشی آن بر کهکشان راه شیری را محاسبه کردند.

درست مانند زمین که به دور خورشید و خورشید که به دور مرکز راه شیری می‌چرخد، راه شیری نیز در کیهان با سرعت فوق‌العاده‌ای حرکت می‌کند. در واقع به نظر می‌رسد حرکت بسیار سریع‌تری از آنچه که باید دارد و این سرعت مضاعف تحت تأثیر گسترش جهان است. راه شیری همراه با همسایگان مجاور خود مانند کهکشان آندرومدا و تعدادی از کهکشان‌های کوچکتر با سرعت حدود ۲ میلیون کیلومتر بر ساعت در حال حرکت هستند.

این اختلاف را می‌توان با توزیع جرم در مقیاس‌های غول پیکر توضیح داد. کهکشان‌ها در سراسر کیهان به طور مساوی گسترش پیدا نمی‌کنند. آنها تمایل دارند به هم به صورت خوشه متصل شوند که توسط رشته‌های نازکی از مواد مانند یک تار عنکبوت متصل می‌شوند. این موضوع بخش‌های زیادی از فضا را تقریبا خالی می‌کند و همانطور که اخترشناسان در سال ۱۹۸۷ کشف کردند، راه شیری درست در کنار یکی از آنها قرار دارد.

تخمین زده می‌شود که این فضای خالی مجاور راه شیری بین ۱۴۶ تا تقریبا یک میلیارد سال نوری گسترده باشد که تقریبا خالی است و به نظر می‌رسد در حال بزرگتر شدن است.

چند سال پیش اخترشناسان دریافتند که یک ناحیه با تراکم خاص به نام “دافع دوقطبی”(Dipole Repeller)، در حال هول دادن راه شیری و دیگر کهکشان‌ها است.

اما مطالعه این فضای عمدتا خالی بسیار سخت است. تیم تحقیقاتی برای این مطالعه، حرکت ۱۸ هزار کهکشان با جزئیات دقیق در یک مجموعه داده به نام “Cosmicflows-3” را اندازه گرفتند. محققان با استفاده از این اطلاعات یک نقشه کیهان‌شناسی سه‌بعدی ساختند.

این تیم همچنین از این اطلاعات برای محاسبه چگونگی میزان تأثیر “پوچ محلی” بر روی کهکشان راه شیری استفاده کردند. پس از حساب کردن سرعت گسترش کیهان، محققان دریافتند که حدود نیمی از سرعت راه شیری متاثر از فضای “پوچ محلی” است و همین طور که “پوچ محلی” ما را از خود دور می‌کند، خوشه عظیم “ویرگو”(Virgo) نیز در حال کشیدن ما به سمت خود است.

محققان همچنین استدلال کردند که مناطق خالی مانند “پوچ محلی” و “دافع دوقطبی” به طور فعال مواد را هول نمی‌دهند. در عوض، مناطقی با تراکم بالا به طور طبیعی مواد بیشتری را به سمت آنها جذب می‌کنند و باعث ایجاد حفره‌های خالی بزرگ‌تر می‌شوند و بنابراین به نظر می‌رسد که آنها در حال دفع مواد هستند.

این تحقیق جدید در مجله Astrophysical منتشر شده است.

مطالب مرتبط

چگونه انسان فضا را نابود خواهد کرد؟

محمد امین نعمتی

ناسا پس از ۳۷ سال یک سنگ از کره ماه را شکافت

محمد امین نعمتی

کاشت موفقیت‌آمیز بذرهای خوراکی در خاک شبیه به خاک مریخ و ماه

محمد امین نعمتی

موش‌ها به کمک دانشمندان رانندگی یاد گرفتند!

محمد امین نعمتی

چرا قضیه فیثاغورث اینقدر در دنیای امروز اهمیت دارد؟

محمد امین نعمتی

رنگ پراکنده کننده بار الکتریکی ناسا به کمک فضانوردان می‌آید

محمد امین نعمتی

ابر سیاهچاله غول آسا این ستاره را با سرعت ۶ میلیون کیلومتر بر ساعت پرتاب کرد

عباس رهامی

یکی از مهندسین ناسا ادعا می‌کند که “هلیکال انجین” می‌تواند به ۹۹% سرعت نور برسد

نوید بیک زاده

ایلان ماسک با کمک کشتی ستاره‌ای بر روی مریخ شهرسازی می کند

عباس رهامی

چرا نیل آرمسترانگ برای اولین فرود انسان بر روی ماه انتخاب شد؟

عباس رهامی

رباتی با بازوهای بزرگ به نام Guardian GT با توانایی انجام مأموریت‌های دشوار!

نوید بیک زاده

طرح باتری کوانتومی با بدون ذره‌ای نشت شارژ

عباس رهامی

شبکه عصبی مسئله سه جسم نیوتون را سریع‌تر از هر نرم افزاری حل می‌کند

عباس رهامی

ناسا رسماً برنامه فضایی بین ستاره‌ای را آغاز کرد

عباس رهامی

کشف سیاه چاله جدید پنهان به کمک روش جدید

عباس رهامی

کامپیوتر کوانتومی گوگل یک آزمایش “غیر ممکن” را پشت سرگذاشت!

نوید بیک زاده

چرا انسان احتمالاً تنها حیات هوشمند در جهان است؟

عباس رهامی

تلسکوپ جیمز وب ناسا با محافظ خورشیدی به بزرگی زمین تنیس

عباس رهامی

دیدگاه شما چیست؟