زمان مورد نیاز برای خواندن این نوشته: ۲ دقیقه.

این بار در روکیدا به سراغ هوش مصنوعی می‌رویم که طراحی آن با هدف ناپایداری ذهنی صورت گرفته است.برخی از هوش‌های مصنوعی علائم مشخصی از خیال، کمبود توجه و جنون را نشان می‌دهند.

دابیوس

با کاهش جریان شناختی، خروجی دابیوس به طور چشم‌گیری عجیب و غریب می‌شود.

دابیوس (DABUS) یک نوع جدید از هوش مصنوعی است که راه را برای ماشین‌های هوشمندتر مهیا می‌سازد. تنها مورد متفاوت در اینجا، سیستم یادگیری ماشین به کار رفته درآن است. به بیان دیگر دابیوس، گونه‌ی کوتاه شده از «دستگاهی برای راه اندازی مستقل احساس واحد» است، که این سیستم ایجاد شده، به لحاظ ذهنی عملا ناپایدار است.

از دهه‌ی ۹۰ میلادی، دانشمند کامپیوتر، استیفن تلر (Stephen Thaler)، صدا را به یک شبکه عصبی خاص به‌منظور تولید ایده‌های نوین افزود. (تلر، مدیر عامل شرکت موتورهای تصویرسازی بر‌اساس میسوری بود که به آن ماژول Imagitron می‌گفتند.)

جریان خلاقیت توسط یک شبکه دوم به نام پرسپترون (یک مدل یا دستگاه کامپیوتری برای نشان دادن یا شبیه‌سازی توانایی مغز) ارزیابی می‌شود که بیانگر بازخورد بهبود ایده‌ها است.

این رویکرد هوش مصنوعی از شبکه‌های عصبی توسط فیس بوک، گوگل و دیگر شرکتهای پیشرو، تحت نام «شبکه‌های مقابله نسبی»، به عنوان یک روش ایجاد تصاویری که از دید انسان‌ها معتبر هستند، به تصویب رسیده است.

در حال حاضر تلر روشی برای تشخیص ایده‌ها مطابق با گسترش دانش‌ موجود معرفی کرده است؛ که هوش مصنوعی آن معادل هنر یا موسیقی است که محرک شادی و ناراحتی است. فرآیند دیگر باعث افزایش ریتمی آهسته و پیش بینی شده فعالیت خلاق در یک شبکه عصبی می‌شود. این سیستم میان قدرت خلاقیت و تفکر جدید در حال نوسان است و می‌تواند از مرزهای سلامت فکری نیز فراتر رود.

تلر می‌گوید:

«درنهایت، همه‌ی علائم مشخص از بیماری‌های روانی، توهم، کمبود توجه و جنون را می‌بینیم. و از سوی دیگر، ما جریان شناختی و افسردگی را کاهش داده‌ایم.»

این فرآیند توسط خروجی هنری دابیوس نشان داده شده است، که تصاویر، مشابه جریانی از خیال آگاهانه به صورت تدریجی تغییر و در نهایت ترکیب می‌شوند.

حتما بخوانید:
ناسا محل فرود مریخ نورد بعدی خود را مشخص کرد

تلر همچنین از تکنولوژی‌های پیش‌بینی بازار سهام برای کمک به ربات‌های مستقل استفاده کرده است تا راه‌های خلاقانه برای مقابله با موانع را پیدا کنند.

وی همچنین معتقد است که با استفاده از شبکه‌های بزرگتر، رویکرد انسانی مانند حل مسئله و ایده‌هایی با سطح نبوغ بالا نیز عرضه خواهند شد که بر کشفیات علمی و اقتصادی تاثیر گذار خواهند بود. اما توسعه دهندگان نیاز به محدود کردن خلاقیت به حد معقول دارند.

تلر میگوید:

«سیستم‌های هوش مصنوعی در آینده دچار بیماری‌های روانی نیز خواهند شد. به خصوص اگر آن‌ها آرزوی دستیابی به بیش از آنچه که می‌دانند را داشته باشند.»

منبع

1 دیدگاه

پاسخ

Please enter your comment!
Please enter your name here